از جمله دلايلى كه موجب سستى مفاد اين روايات است گزارش اين نكته است كه در قرآن به اسامى بسيارى از منافقان از جمله فلانى و فلانى تصريح شده است . چگونه مىتوان چنين مطلبى را باور كرد ؛ در حالىكه سيره پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پوشيدن اسرار منافقين بوده و همانند مسلمانان با آنان رفتار مىكرده است » . كاشف الغطاء همچنين مىگويد : « بر فرض كه صحت اين گونه روايات را بپذيريم مىبايست به يكى از اين وجوه توجيه نماييم : 1 . بگوييم قرآن در اصل - و قبل از نزول - كاستى پذيرفته است ؛ به اين معنا كه نزول آن مقدر بوده ولى نازل نشده است . 2 . قرآن اصلى بر آسمان نازل شده اما بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرو فرستاده نشده است . 3 . مقصود كاستى معانى آن است نه الفاظ . 4 . آنچه كاستى پذيرفته است حديث قدسى بوده است نه وحى قرآنى » . نيز مىگويد : « زبده نظر آن است كه آنچه از نقصان قرآن ادعا مىشود ، نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله محفوظ بوده و ايشان از آن مقدار سخن به ميان نياورد و به همين دليل آن را - بىآنكه اعلام كند - نزد اوصياى خود ( ائمه اطهار عليهم السّلام ) به وديعت نهاد . اما آنچه به‌عنوان معجزه نازل شد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را اعلام مىكرد و در خطبه‌ها مىخواند يا به استناد آن كسى را مخاطب مىساخت و از سوى ايشان ميان مسلمانان منتشر گشت ، از عصر نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله تا به امروز نه دچار تغيير شده و نه تبديل يافته است ؛ بلكه به همان حال نخست خود - بدون هيچ تحريفى - محفوظ مانده است » . « 1 » همو در نوشته‌اى كه بر رد مسلك اخباريان نگاشته است مىگويد : « از اخباريان احكام شگفت‌آور و اقوال زشت و عجيبى صادر شده است ؛ از جمله اينكه مىگويند قرآن دچار نقصان شده است ؛ و براى ادعاى خود به رواياتى استناد مىكنند كه عقل بالبداهه به تأويل و يا رد آنها حكم مىكند . در پاره‌اى از اين روايات آمده است كه ثلث يا ربع قرآن كم شده يا آنكه نام چهل تن كه در ميان آنان اسامى گروهى از منافقان بوده از سوره مباركه « تبت » حذف شده است . سخنى كه با عقل

--> ( 1 ) . كشف الغطاء ، كتاب القرآن من كتاب الصلاة ، بحث هفتم و هشتم ، ص 299 - 298 .